Ανάμεσα στην Πάργα και τα Σύβοτα βρίσκεται ένα από τα
ομορφότερα χωριά της Θεσπρωτίας που συνδυάζει
το βουνό και την θάλασσα. Η Πέρδικα.
Οι παραλίες είναι πανέμορφες και εκτίνονται σε μήκος αρκετών χιλιομέτρων.
Το φυσικό κάλλος συμπληρώνεται από τις καταπράσινες
διαδρομές, από τους ελαιώνες και τα ποτάμι που χύνεται στο Καραβοστάσι.
Βέβαια και η Πέρδικα έχει την δική της αρχαία ιστορία με
κυρίαρχο αποτύπωμα τα πελασγικά τείχη στο Δυμόκαστρο.
Μέχρι το 1926 ονομαζότανε Αρπίτσα. Το όνομα αυτό κατά την παράδοση, πήρε από μία Αραπίνα
(Αραβία) που είχε έρθει για να εξισλαμίσει τους Χριστιανούς σε Μουσουλμάνους.
Η αλλαξοπιστία των Τσάμηδων στην Πέρδικα άρχισε να
κορυφώνεται επί Αλή Πασά. Από το 1737 το Οικουμενικό Πατριαρχείο λαμβάνει
δραστήρια μέτρα για τη διάσωση του Χριστιανισμού και Ελληνισμού της Ηπείρου,
στέλνοντας κατά τα μέσα του 18ου αιώνα στα μέρη της Ηπείρου τον Πάτερ Κοσμά.
Το 1926
μετονομάστηκε Πέρδικα και



.jpg)




